Birçok küçük çocuk neden seçici yiyiciye dönüşür ve eğitimciler ile ebeveynler, çocukların yeni yiyecekleri denemesine yardımcı olmak için baskı kurmadan hangi pratik yöntemleri kullanabilir?
"Sadece makarna yiyor." "Yeşil olan hiçbir şeye dokunmuyor." Seçici yeme, küçük çocukların ebeveynlerinin eğitimcilerle paylaştığı en yaygın endişelerden biridir. Yemek saatleri evde hızla günlük bir savaşa dönüşebilir ve ebeveynler çoğu zaman çocuklarının kreşte daha iyi mi yoksa daha kötü mü yediğini merak eder.
İçinizi rahatlatacak haber şu: Seçici yeme, birçok küçük çocuk için normal bir evredir. Sabırla ve ev ile kreş arasında ortak, tutarlı bir yaklaşımla çoğu çocuk yemeye istekli olduğu yiyeceklerin çeşitliliğini yavaş yavaş artırır.
Küçük çocuklar neden seçici yiyici olur?
- Yeni yiyeceklere karşı temkinli olmak doğaldır. Birçok küçük çocuk, yürümeye ve çevresini keşfetmeye başladığı dönemde tanımadığı yiyeceklere karşı çekingen olur. Yeni tatlara karşı dikkatli olmak, gelişimin normal bir tepkisidir.
- Büyüme yavaşlar. İlk yıldaki hızlı büyümenin ardından iştah doğal olarak azalır. Küçük bir çocuğun bebekliğinde olduğundan daha az yemesi çoğu zaman tamamen normaldir.
- Bağımsızlık önemlidir. Yemeğe "hayır" demek, küçük bir çocuğun tamamen kontrol edebildiği az sayıdaki şeyden biridir.
- Doku ve görünüm önemlidir. Küçük çocuklar yiyeceği tatmadan çok önce görünüşüne, kokusuna ve dokusuna göre değerlendirir.
Kreşler neler yapabilir?
Yemek saatlerini sakin ve sosyal hale getirin
Çocuklar, yemek saatleri rahat ve öngörülebilir olduğunda daha iyi yer. Küçük masalarda birlikte oturmak ve eğitimcilerin onlarla birlikte yemesi ya da yanlarında oturması, yemeği bir sınav olmaktan çıkarıp sosyal bir ana dönüştürür.
Yeni yiyecekleri baskı kurmadan sunun
Yeni ya da daha az sevilen bir yiyecekten küçük bir porsiyonu, çocuğun zaten sevdiği bir şeyin yanında sunun. Çocukların bir yiyeceği tatmaya istekli olmadan önce onu defalarca görmesi, koklaması ve ona dokunması gerekebilir. Yiyecek tabakta kalsa bile her karşılaşma önemlidir.
İkna etme işini arkadaşlara bırakın
Kreşin en büyük avantajlarından biri, akranların olumlu etkisidir. Evde havucu reddeden bir çocuk, üç arkadaşının keyifle havuç yediğini gördükten sonra tadına bakabilir. Eğitimciler bunu kıyaslama yapmadan nazikçe vurgulayabilir: "Bak, Ema havucun tadına bakıyor. Çıtır çıtır!"
Çocukları yiyecekle ilgili etkinliklere katın
Sebze yıkamak, sofrayı kurmak, aromatik bitkiler ekmek ya da yiyeceklerin renkleri ve şekilleri hakkında konuşmak, çocukların tabaklarındaki yiyeceklere aşina olmalarına ve merak duymalarına yardımcı olur.
Ödül ve rüşvetten kaçının
"Sebzelerini yersen tatlı alırsın" demek, çocuklara sebzelerin katlanılması gereken bir şey, tatlının ise ödül olduğunu öğretir. Tarafsız bir dil daha iyi işe yarar: "Bugünün çorbası bu. Hazır olduğunda tadına bakabilirsin."
Ebeveynler evde neler yapabilir?
- Bir rutin oluşturun. Düzenli öğün ve ara öğün saatleri, çocukların sofraya atıştırmalıklarla doymuş değil, aç olarak gelmesine yardımcı olur.
- Sorumlulukları paylaşın. Ebeveynler hangi yiyeceğin, ne zaman ve nerede sunulacağına karar verir. Çocuk ise yiyip yemeyeceğine ve ne kadar yiyeceğine karar verir. Bu yaklaşım yemek saatlerindeki çatışmanın büyük bölümünü ortadan kaldırır.
- Mümkün olduğunda birlikte yiyin. Çocuklar gördüklerini taklit eder. Sizin çeşitli yiyeceklerden keyif aldığınızı görmelerine izin verin.
- Tek bir aile yemeği sunun. Çocuğunuzun genellikle kabul ettiği en az bir yiyeceğe yer verin, ancak istek üzerine ayrı yemekler pişirmekten kaçının.
- Sakin kalın. Tabağı bitirmeyi değil, denemeyi övün ve yemekleri bir pazarlığa dönüştürmekten kaçının.
Birlikte çalışmak: yemek saatlerinde olanları paylaşın
Ebeveynler, çocuklarının kreşte mercimek çorbasını keyifle içtiğini duyduklarında çoğu zaman şaşırır. Çocukların ne yediğini paylaşmak, ailelerin evdeki ilerlemeyi sürdürmesine ve eğitimcilerin kurum dışında neler olduğunu anlamasına yardımcı olur.
kidsday ile eğitimciler öğünleri ve her çocuğun ne kadar yediğini kaydedebilir, ebeveynler de bunu aynı gün uygulamada görebilir. Böylece örüntüleri fark etmek, küçük başarıları kutlamak ve bir çocuğun düzenli olarak çok az yediğini erkenden fark etmek kolaylaşır.
Ne zaman uzman görüşü alınmalı?
Seçici yeme çoğu zaman geçici bir evredir. Ancak çocuk kilo kaybediyorsa veya beklendiği gibi büyümüyorsa, son derece sınırlı sayıda yiyecek yiyorsa, yemek yerken sık sık öğürüyor veya kusuyorsa, çiğneme ya da yutmada zorlanıyorsa ya da yemek saatleri ciddi bir sıkıntıya yol açıyorsa ebeveynler çocuk doktoruyla görüşmelidir. Bilinen alerjiler veya tıbbi diyetler her zaman kreşe yazılı olarak bildirilmelidir.
Son söz
Seçici yeme herkesin sabrını sınayabilir, ancak nadiren sonsuza kadar sürer. Baskı olmadan tekrarlanan denemeler, evde ve kreşte iyi örnekler ve eğitimcilerle aileler arasındaki açık iletişim sayesinde çoğu küçük çocuk yavaş yavaş yeni tatlara daha açık hale gelir.
