Supervizioni i stafit në çerdhe dhe kopsht: si të zhvilloni takime të shkurtra e të dobishme me edukatoret

Shumica e drejtueseve të çerdheve dhe kopshteve flasin me edukatoret çdo ditë, e megjithatë shumë edukatore thonë se askush nuk i pyet vërtet si janë. Bisedat bëhen në korridor, në orën kur prindërit vijnë për fëmijët ose në mes të një grupi plot zhurmë, dhe pothuajse gjithmonë kanë të bëjnë me detyrën e radhës, jo me personin që e kryen.

Supervizioni i rregullt individual e mbyll këtë boshllëk. Është një bisedë e shkurtër dhe e planifikuar mes drejtueses ose edukatores përgjegjëse të grupit dhe një edukatoreje, që zhvillohet çdo disa javë, ku flitet për fëmijët, për mirëqenien e edukatores, për punën e saj dhe për çdo gjë që e shqetëson. Kur bëhet si duhet, ndërton besim, zbulon herët problemet e vogla dhe i ndihmon edukatoret e mira të qëndrojnë. Ky udhëzues tregon si të zhvilloni takime supervizioni të shkurtra, të rregullta dhe vërtet të dobishme.

Çfarë është supervizioni i stafit (dhe çfarë nuk është)

Supervizioni është një bisedë mbështetëse, në të dy drejtimet. Nuk është vlerësim i punës, takim disiplinor apo një kontroll i shpejtë se si po ecin gjërat. Ky dallim ka rëndësi, sepse edukatoret flasin hapur vetëm kur e dinë se takimi është një vend i sigurt për të ngritur shqetësime.

• Supervizioni: i rregullt, i orientuar nga e ardhmja, i përqendruar te mbështetja, mirëqenia, fëmijët që ka në kujdes edukatorja dhe zhvillimi i saj profesional.
• Vlerësimi i punës: një ose dy herë në vit, një vështrim formal pas në objektiva dhe rezultate.
• Mbledhja e stafit: i gjithë ekipi, informacion i përbashkët dhe vendime.

Kur këto mbahen të ndara, secila funksionon më mirë. Nëse gjatë supervizionit del një problem serioz me punën, shënojeni dhe caktoni një takim të veçantë për të.

Sa shpesh dhe sa gjatë

• Shpeshtësia: çdo katër deri në gjashtë javë për shumicën e edukatoreve, më shpesh për stafin e ri në muajt e parë ose për këdo që po kalon një periudhë të vështirë.
• Kohëzgjatja: 30 deri në 45 minuta zakonisht mjaftojnë. Një takim më i shkurtër që mbahet rregullisht është më i mirë se një takim i gjatë që anulohet vazhdimisht.
• Vendi: një dhomë e qetë larg fëmijëve, me zëvendësim të organizuar paraprakisht, që edukatorja të mos shikojë orën.
• Planifikoni përpara: në fund të çdo takimi vendosni datën e radhës në kalendar dhe ruajeni si çdo takim tjetër të rëndësishëm.

Një rend dite i thjeshtë për supervizionin

Kur përdorni të njëjtën strukturë çdo herë, të dyja përgatiteni më lehtë dhe takimi duket i parashikueshëm, jo stresues.

1. Si jeni dhe mirëqenia (5 minuta)

Filloni me personin, jo me punën. Pyeteni si ndihet këto kohë në rolin e saj dhe nëse diçka jashtë punës po ia ul energjinë. Dëgjoni më shumë se sa flisni.

2. Rishikimi i takimit të kaluar (5 minuta)

Shikoni hapat që ranë dakord herën e kaluar. Çfarë ndodhi, çfarë ndihmoi dhe çfarë mbetet ende e hapur?

3. Fëmijët (10 deri në 15 minuta)

Flisni për fëmijët e grupit të edukatores: përparimin që ka vënë re, fëmijët për të cilët shqetësohet, sjelljet që i menaxhon me vështirësi dhe çdo shqetësim për mirëqenien e një fëmije. Ky është edhe momenti për t’u kujtuar të gjithëve procedurën tuaj për mbrojtjen e fëmijëve dhe tek kush duhet të shkojnë menjëherë nëse diçka nuk mund të presë deri në takimin e radhës.

4. Praktika dhe zhvillimi (10 minuta)

Diskutoni çfarë po shkon mirë në punën e saj, një gjë që do të donte ta përmirësonte dhe çdo trajnim, vëzhgim apo mentorim që do ta ndihmonte.

5. Hapat dhe data e radhës (5 minuta)

Bini dakord për dy ose tre hapa të qartë, kush e bën secilin dhe deri kur. Caktoni datën e takimit të radhës para se të dilni nga dhoma.

Pyetje të mira për supervizionin

• Çfarë ka shkuar mirë për ju që nga takimi ynë i fundit?
• Cila pjesë e ditës ju duket më e vështira këto kohë?
• A ka ndonjë fëmijë në grupin tuaj për të cilin mendoni shumë? Pse?
• A keni vënë re diçka për mirëqenien ose sigurinë e një fëmije që doni ta ndani?
• Si po shkon me familjet me të cilat punoni më ngushtë?
• A mendoni se keni kohë të mjaftueshme për vëzhgime dhe planifikim?
• Si është bashkëpunimi në grupin tuaj? A ju duhet diçka nga kolegët?
• Cila është një gjë që do të donit ta bënit më mirë këtë periudhë?
• Çfarë mbështetjeje ju duhet nga unë para takimit të radhës?
• A ka diçka që nuk keni pasur rast ta thoni?

Nuk është e nevojshme t’i bëni të gjitha pyetjet çdo herë. Zgjidhni disa që i përshtaten edukatores dhe momentit, dhe lëreni bisedën të ndjekë atë që ka rëndësi për të.

Mbajtja e shënimeve të supervizionit

Mbani një shënim të shkurtër me shkrim për çdo takim: datën, pikat kryesore që u diskutuan, çdo shqetësim për fëmijët dhe hapat e rënë dakord. Të dyja duhet të mund ta lexoni dhe të pajtoheni se është i saktë. Ruajini shënimet në mënyrë të sigurt dhe kufizoni aksesin, sepse mund të përmbajnë informacione të ndjeshme për fëmijët dhe stafin.

• Shkruani me gjuhë të thjeshtë dhe faktike.
• Ndani faktet (çfarë u pa ose u tha) nga mendimet.
• Shënoni çdo shqetësim për mirëqenien e një fëmije dhe veprimin e ndërmarrë, dhe ndiqni menjëherë procedurën për mbrojtjen e fëmijëve, pa pritur takimin e radhës.
• Sillni shënimet në takimin e radhës, që hapat të mos harrohen.

Gabime të zakonshme që duhen shmangur

• Anulimi në minutën e fundit. U jep edukatoreve mesazhin se takimi nuk ka rëndësi. Nëse vërtet duhet ta shtyni, caktojeni sërish brenda së njëjtës javë.
• Kthimi i takimit në një listë ankesash. Komentet për punën kanë vend në supervizion, por balancojini me mirënjohje dhe mbështetje të vërtetë.
• Të flisni vetëm ju. Synoni që edukatorja të flasë gjatë pjesës më të madhe të takimit.
• Premtimi i gjërave që nuk mund t’i realizoni. Jini të sinqerta për atë që mund të ndryshoni dhe kur.
• Harresa e fëmijëve. Mirëqenia ka rëndësi, por çdo takim duhet të ketë edhe kohë për të folur për fëmijët.

Mendime përmbyllëse

Supervizioni nuk ka pse të jetë i ndërlikuar. Një gjysmë ore e mbrojtur çdo disa javë, i njëjti rend dite i thjeshtë, disa pyetje të mira dhe shënime të shkurtra me shkrim mjaftojnë që edukatoret të ndihen të dëgjuara dhe shqetësimet të kapen herët. Filloni me stafin më të ri, mbajini datat në kalendar dhe ndërtoni hap pas hapi. Me kohë, supervizioni i rregullt bëhet një nga mënyrat më praktike për të mbështetur ekipin tuaj dhe fëmijët që ai ka në kujdes.