"Një puthje në dorë dhe një 'shihemi shpejt' mjaftojnë për ta bërë ditën e tyre më të sigurt."
Ndarja në mëngjes te dera e kopshtit është shpesh një nga sfidat më emocionale, jo vetëm për fëmijën, por edhe për prindin. Lotët, shtrëngimi pas këmbës së babit apo mamasë dhe thirrjet "mos ik" mund të krijojnë ndjenjën e fajit te prindërit. Megjithatë, nga pikëpamja e zhvillimit, ankthi i ndarjes është një shenjë e shëndetshme e lidhjes së fortë mes prindit dhe fëmijës.
Si mund ta bëjmë këtë tranzicion më të butë? Ky artikull ofron strategji praktike për të ndërtuar një rutinë lamtumire që bazohet te siguria dhe besimi.
1. Fuqia e rutinës së parashikueshme
Fëmijët ndihen të sigurt kur e dinë se çfarë vjen pas. Ankthi ushqehet nga e panjohura.
-
Krijoni një ritëm: Zgjimi, ngrënia e mëngjesit dhe rruga për në kopsht duhet të kenë një rrjedhë të njëjtë çdo ditë.
-
Rituali i lamtumirës: Shpikni një "sekret" midis jush. Mund të jetë një puthje në pëllëmbë që fëmija ta mbajë me vete, një përqafim "me rrotullim" ose një përshëndetje e veçantë me duar. Kjo i jep fëmijës një ndjesi kontrolli mbi situatën.
2. Rregulli i artë: Kurrë mos u largoni "fshehurazi"
Mund të duket më e lehtë të ikni kur fëmija është i hutuara pas një loje, por kjo është gabimi më i madh që mund të bëni.
-
Pse? Kur fëmija kthehet dhe nuk ju gjen, ai mëson se prindi mund të zhduket në çdo moment pa paralajmërim. Kjo rrit ankthin dhe vigjilencën e tij në të ardhmen.
-
Veprimi: Thuajini gjithmonë mirupafshim, edhe nëse kjo shkakton disa lot në moment. Besimi afatgjatë është më i rëndësishëm se qetësia e momentit.
3. Përdorni një gjuhë të qartë dhe kohore
Fëmijët e vegjël nuk e kuptojnë orën (psh: "do vij në orën 16:00"), por kuptojnë sekuencën e ngjarjeve.
-
Këshillë: Thuajini: "Mami do të vijë të të marrë pasi të kesh ngrënë bukën e drekës dhe të kesh bërë gjumin." Kjo i jep fëmijës një pikë referimi konkrete gjatë ditës.
4. Mbani Emocionet tuaja nën Kontroll
Fëmijët janë si "sfungjerë" emocionalë; ata thithin ankthin tuaj.
-
Pasqyrimi: Nëse ju shfaqeni të pasigurt, të trishtuar apo të shqetësuar te dera e kopshtit, fëmija mendon: "Nëse mami/babi ka frikë të më lërë këtu, do të thotë se ky vend nuk është i sigurt."
-
Qëndrimi: Qëndroni të qetë, buzëqeshni dhe flisni me një ton të sigurt. Tregoni besim te edukatorja dhe te mjedisi i kopshtit.
5. Tranzicioni përmes një "Objekti Sigurie"
Ndonjëherë, një urë lidhëse mes shtëpisë dhe kopshtit ndihmon mrekullisht.
-
Një pjesë e shtëpisë me vete: Një lodër pellushi e vogël, një shami me aromën e mamasë, apo edhe një foto familjare që fëmija mund ta mbajë në dollapin e tij, shërbejnë si spiranca emocionale.
Mesazh për prindërit: Mos harroni se shumica e fëmijëve pushojnë së qari brenda 5-10 minutave pasi prindi është larguar. Edukatorët janë të trajnuar për t'i argëtuar dhe për t'i orientuar drejt lojës. Besoni te procesi dhe te forca e fëmijës suaj për t'u përshtatur.
